Morderstwo

Rozalina spała jeszcze gdy ja się obudziłam. Usłyszałam, że ktoś wchodzi po schodach. Wszedł do pokoju ON i powiedział do mnie:
- Teraz Ty moja panno idziesz zabawić się z klientem
- A gdzie będę szła?- Zapytałam
- Do pokoju obok.- Odparł
Ogarnęłam się i poszłam. Zobaczyłam, że w tym drugim pokoju jest małe okno, przez które Rozalina mogłaby się przecisnąć i zejść po drzewie, które rosło obok okna.
Podczas tego jak klient Jego mnie rżnął ja obmyślałam jak tu uciec i żyć jak dawniej.
Wieczorem rozmawiałam z Rozaliną i mówiłam jej o małym okienku. Rozalina kiedy ja usnęłam wymknęła się z pokoju i właśnie miała swoją próbę ucieczki lecz On ją złapał. Słyszałam tylko jak Rozalina krzyczy a po chwili była cisza. On wszedł do pokoju i pokazał mi martwą Rozalinę. Zamordował ją z zimną krwią. To jeszcze dziecko!!! Krzyczałam.
On popatrzył na mnie i rzekł:
- Ty głupia dziwko tak kończą się ucieczki. Ta mała suka niech zdycha, nie interesuje mnie to, jeśli będziesz chciała uciec zrobię z Tobą to samo co z tą małą zdzirą.
Zaczęłam płakać i żałować tego, że to z mojej winy ona zginęła, Wiedziałam, że to już koniec, że do końca życia będę w tym pokoju i będę nikim innym jak dziwką. Miałam ochotę umrzeć. Wstałam więc i powiedziałam:
- Mam to gdzieś, że mnie zabijesz! Zrób to proszę, nie boję się bo wole zdychać niż patrzeć na Twój ohydny pysk.
W tym momencie dostałam mocno w twarz. Rzucił mnie na łóżko i rzekł:
- Ty jeszcze mi się przydasz! Tak łatwo nie będzie!
Dostałam metalowym prętem bardzo mocno po ciele. Z bólu się zwijałam. Wolałam by mnie zabił.